"بخواب هليا!

تنها خواب تو را به تمامی آنچه که از دست رفته است، به من، و به روياهای خوش بر باد رفته پيوند خواهد زد. من ديگر نيستم؛ نيستم تا که به جانب تو بازگردم و با لبخند - که دريچه يي است به سوی فضای نيلی و زنده دوست داشتن- شب را در ديدگان تو بيارايم؛ نيستم تا که بگويم گنجشکها در ميان درختان نارنج با هم چه می گويند، جيرجيرکها چرا برای هم آواز می خوانند، و چه پيامی سگها را از اعماق شب برمی انگيزد."

 

نادر ابراهيمی

      روحش شاد!