آخر پستی تا چه حد؟ بی شرمی تا به کجا؟

خدای من! اميدوارم روزی ايران شاهد به زمين خوردن و بی آبرو شدنشان باشد، که حتما خواهد بود. خيانت به اين ملت تا به کی؟ اين همه نمايش دروغ تا کی؟

اين مجريان و گزارشگران سيمای جمهوری اسلامی (!!!) سمبول رياکارترين، پست ترين و بی شرمترين انسانهايند. پس از مدتها، شايد کمتر از 2 دقيقه اخبار ساعت 21 شبکه اول را نگاه کردم. دو گزارشگر نامحترم به ميان مردم رفته بودند و انتخاباتی نمادين برگزار کرده بودند. يک تخته وايت بورد نصب کردند و سمت چپ آن نوشتند رد صلاحيت شدگان:

1- خيانت    2- جاه طلبی   3- براندازی نظام (فکر می کنم اين بود)   4- دروغگويي   

5- افراطی گری

اين همه دروغ، اين همه افترا، و اين همه "خر" فرض کردن مردم از رسانه ملی (!!) از فراگيرترين تريبون نظام، تا کی؟

و طرف راست آن نوشتند کانديداها:

1- شهرت   2- ثروت    3- عدالت    4- اميد به آينده  5- توجه به نيازهای مردم   و ....  

و بعد از رأی گيری از يک جماعت بیکار که دور خود جمع کرده بودند، نتيجه آرا را اينگونه اعلام کردند که:

مردم ما بيش از همه چيز طالب عدالتند و به آينده خود اميدوارند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بی اختيار به ياد صحنه آخر نمايش "ملاقات بانوی سالخورده" افتادم و جملاتی که مردم شهر در مدح عدالت فرياد زدند در حالی که انسانی را به نام عدالت می کشتند تا به ثروت وعده داده شده دست يابند.

عدالت همان شعاری بود که احمدی نژاد را بر سر کار آورد، اما هرگز کسی نپرسيد چه معنايي از آن در سر دارد؟ بانوی سالخورده با آن معامله عدالت، درازای خونی که گرفت ثروتی را عادلانه بين مردم شهر تقسيم کرد، اما آنچه که در سوم تير نصيب مردم ما شد، تقسيم عادلانه فقر بود.

آيا مردم ما دوباره به چنين عدالتی رأی خواهند داد؟

آيا دولتمردان آنقدر از پاسخ اين سؤال مطمئن نبودند که نگذاشتند کار به ارزيابی در انتخابات برسد؟ و به نام خيانت و .... دلسوزان واقعی ميهن و ملت را از ميدان رقابت کنار گذاشتند؟

"اين درد مشترک" آيا "درمان" خواهد شد؟