کلمات

هرکسی "کلمه" ای است که از عقیم ماندن می هراسد . دکتر علی شریعتی

درباره وبلاگ

"مهراوه" ناميست كه خود برگزيده ام، تنها از آن رو كه در سايه آن بتوانم بدون نگراني از نگاه كساني كه به نام شناسنامه ايم مي خوانندم و به حرفه اجتماعيم مي شناسندم و به مدرك و زندگي روزمره ام تعريفم مي كنند، خودم باشم و اينجا هر آنچه مي خواهد دل تنگم بگويم. پس سخن گفتن از سن و تخصص و مدرك تحصيلي و حرفه نيز نشاني از مهراوه همراه ندارد. همين بس كه: "مهراوه" ام و "ماني" دوست عزيزي است كه بناي اين وبلاگ را نهاد تا مرا به حركتي وادارد.
و اما "کلمات"؛ آمده است تا جایی باشد برای از دردها گفتن، از باورها نوشتن، منتقدانه نگریستن. تا اینکه "کلمه" مان خوانده شود و اندیشه ای برای دانستنش پدید آید... (گفتار نخست)

كابوس، كابوس، كابوس ...

لحظه هاي بي رنگ

روزهاي خاكستري

زندگي خالي شد، به ناگاه!

+ نوشته شده توسط مهراوه و مانی در یکشنبه هفدهم آبان 1388 و ساعت 23:31 |

دوباره مي سازمت وطن....

امروز داشتم مجموعه عكسهايم را نگاه مي كردم، به اين عكس رسيدم كه مربوط به انتخابات سال 84 بود. اما آن قطره هاي اشك و اميد دوباره ساختن "وطن" سبز، به چه روزگاري شبيه تر از امروز؟

+ نوشته شده توسط مهراوه و مانی در جمعه پانزدهم آبان 1388 و ساعت 13:18 |